Oran, toplumların çoğu zaman gücü yanlış yerde aradığını belirterek; para, askeri güç ya da nüfus yoğunluğunun tek başına bir toplumu ayakta tutmaya yetmeyeceğini ifade etti.
Asıl gücün adalet duygusu olduğuna dikkat çeken Oran, küçük gibi görünen haksızlıkların zamanla büyük çöküşlere zemin hazırladığını dile getirdi.
Günlük hayatta karşılaşılan adaletsizliklerin sıradanlaşmasının toplumun temelini sarstığını belirten Oran, “Birinin hakkını yemek, güçlü olanın zayıfı ezmesine göz yummak ya da haksızlık karşısında sessiz kalmak, güven duygusunu yok eder. Güvenin olmadığı yerde ise düzen uzun süre ayakta kalamaz” ifadelerini kullandı.
Yazısında “Mazlumun ahı yerde kalmaz” sözünün sadece bir teselli değil, aynı zamanda güçlü bir uyarı olduğuna işaret eden Oran, Kur’an-ı Kerim’de yer alan “Allah, zulmedenleri asla sevmez” (Âl-i İmrân Sûresi, 57. ayet) hükmünü hatırlattı.
Bu ilahi uyarının, zulmün yalnızca bireysel bir günah değil, toplumsal bir felaket olduğunu açıkça ortaya koyduğunu vurguladı.
Adaletin olmadığı yerde haksızlığın büyüyerek herkesi etkisi altına alacağını ifade eden Oran, “Bugün başkasına yapılan adaletsizlik, yarın dönüp seni bulur” dedi.
Adaletin hakim olduğu toplumlarda ise huzur ve güven ortamının oluştuğunu belirten Oran, hak edenin kazandığı, suçlunun cezasını bulduğu bir düzenin kalıcı olduğunu kaydetti.
Yazısını çarpıcı bir soruyla noktalayan Oran, “Biz gerçekten adil miyiz?” diyerek bireysel sorumluluğa dikkat çekti.
“Güçlü olmak geçicidir, adil olmak ise kalıcıdır” diyen Oran, sözlerini şu ifadelerle tamamladı:
“Bir toplum, mazlumun ahını çoğalttığı kadar değil; adaleti yaşattığı kadar büyür.”